1
พินอินคืออะไร?
พินอิน (拼音, "สะกดเสียง") ใช้ตัวอักษรละตินเพื่อแทนการออกเสียงภาษาจีนกลาง ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในปี 1958 และนี่คือวิธีพิมพ์ภาษาจีนบนโทรศัพท์และแป้นพิมพ์ในปัจจุบัน
คิดว่าพินอินเป็น สะพาน: เชื่อมต่อเสียงที่คุณรู้จักอยู่แล้ว (ตัวอักษร) กับภาษาใหม่ทั้งหมด อักษรจีนแต่ละตัวคือหนึ่งพยางค์ ประกอบด้วย พยัญชนะต้น และ สระ
💡 พินอิน ไม่ใช่ วิธีเขียนภาษาจีนในชีวิตประจำวัน — นั่นคืออักษรจีน (汉字) แต่พินอินคือวิธีที่คุณ เรียนพูด ก่อนเรียนอ่าน
2
สี่วรรณยุกต์ — ส่วนที่ทุกคนพูดถึง
พยางค์เดียวกัน สามารถมีความหมายต่างกันโดยสิ้นเชิงขึ้นอยู่กับระดับเสียง พยางค์ "ma" เพียงอย่างเดียวมีสี่ความหมายที่แตกต่างกัน:
วรรณยุกต์ที่ 1
ā
สูงราบ — รักษาเสียงให้คงที่ในระดับสูง
妈
วรรณยุกต์ที่ 2
á
ขึ้น — เหมือนถาม "จริงเหรอ?"
麻
วรรณยุกต์ที่ 3
ǎ
ลงแล้วขึ้น — ลงต่ำแล้วขึ้นเล็กน้อย
马
วรรณยุกต์ที่ 4
à
ลงแรง — เหมือนพูด "ไม่!" อย่างเด็ดขาด
骂
วรรณยุกต์เบา
a
สั้นและเบา — ไม่มีเสียงหนัก ตามหลังพยางค์อื่น
吗
🎵 วรรณยุกต์เป็น ส่วนหนึ่งของคำนั้นๆ ไม่ใช่แค่การเน้นเสียง การออกเสียงวรรณยุกต์ผิดจะให้คำที่ต่างกันทั้งหมด ข่าวดี: บริบทมักช่วยให้คุณถูกเข้าใจในการสนทนา
กฎการวางเครื่องหมายวรรณยุกต์: a/o/e ได้รับเครื่องหมายเสมอ · i และ u อยู่ติดกัน: ใส่เครื่องหมายที่ตัวหลัง · สระเดี่ยว: ใส่เครื่องหมายโดยตรง
3
พยัญชนะต้น — 21 พยัญชนะ
พยัญชนะต้นคือเสียงพยัญชนะที่เริ่มต้นพยางค์ ส่วนใหญ่จะรู้สึกคุ้นเคย แต่บางตัวแตกต่างจากภาษาไทยอย่างแท้จริง แตะที่ช่องใดก็ได้เพื่อฟังเสียง
b p m f
d t n l
g k h
j q x
zh ch sh r
z c s
🎯 ยากที่สุดสำหรับคนไทย:
x — คล้าย "ซ" แต่ลิ้นแตะฟันล่าง
q — คล้าย "ช" แต่เบามาก ไม่มีเสียงพ่นลม
zh/ch/sh — ม้วนลิ้นไปด้านหลัง (เสียงม้วนลิ้น)
| พินอิน | อักษร | เสียงที่ใกล้เคียง | ข้อแตกต่าง |
|---|
| x |
希 |
ซ/ส |
ลิ้นแตะฟันล่าง ไม่ใช่ฟันบน |
| q |
欺 |
ช |
พ่นลมเบามาก แทบไม่รู้สึก |
| j |
基 |
จ |
ไม่พ่นลม — เบากว่า j ภาษาอังกฤษ |
| zh |
知 |
จ |
ม้วนปลายลิ้นไปทางเพดานปาก |
| ch |
蚩 |
ช |
ม้วนลิ้นเหมือน zh |
| sh |
诗 |
ช/ซ |
ม้วนลิ้นไปด้านหลัง |
| r |
日 |
ร |
ระหว่าง r ภาษาอังกฤษกับ j ภาษาฝรั่งเศส |
| c |
雌 |
ซ+ห |
คล้าย "ts" ใน "cats" — มีการพ่นลม |
4
สระ — 36 เสียงสระ
สระรับเสียงสระหลักและเครื่องหมายวรรณยุกต์ ตั้งแต่สระเดี่ยวง่ายๆ ไปจนถึงการผสมสระ-นาสิกที่ซับซ้อน
· · · · · · (6)
· · · · · · · · · (9)
-n (8)
-ng (8)
· · · · · (5)
🐟 สระที่ยากที่สุด: ü ออกเสียง "อี" (衣) จากนั้นอมลิ้นไว้นิ่งๆ แล้วห่อปากเหมือนจะผิวปาก นั่นคือ ü — คล้าย "ü" ในภาษาเยอรมัน
5
วิธีผสมพยัญชนะกับสระ
ไม่ใช่ทุกพยัญชนะต้นจะจับคู่กับทุกสระได้ กฎสำคัญ:
📌 j / q / x ปรากฏก่อนสระที่ขึ้นต้นด้วย i หรือ ü เท่านั้น เมื่อเห็น "ju" ตัว u ออกเสียงเป็น ü
6
วิธีเรียนพินอินให้ได้ผล
1
เริ่มด้วยวรรณยุกต์
ใช้เวลาหนึ่งวันกับสี่วรรณยุกต์ ฝึก "mā má mǎ mà" จนการเปลี่ยนระดับเสียงรู้สึกเป็นธรรมชาติ
2
เรียนพยัญชนะทีละกลุ่ม
จัดกลุ่มตามประเภท: ริมฝีปาก ฟัน ม้วนลิ้น ครั้งละ 4-5 ตัวก็เพียงพอ
3
ผสมพยัญชนะกับสระ
เลือกหนึ่งพยัญชนะ ลองผสมกับสระทุกตัวที่จับคู่ได้ การฟังผสมเสียงได้ผลดีกว่าการจำตาราง
4
อ่านพินอินออกเสียงทุกวัน
ใช้บัตรคำ Nihaoo — ทุกคำมีพินอิน อ่านออกเสียงก่อนพลิกบัตร แค่ 10 นาทีต่อวันก็สะสมได้มาก
5
ค่อยๆ ลดการพึ่งพาพินอิน
พินอินเป็นนั่งร้าน ไม่ใช่เป้าหมาย เมื่อคำใดฟังดูเป็นอัตโนมัติแล้ว ลองจำโดยไม่ดูพินอิน
พร้อมฝึกพินอินแล้วหรือยัง?
ทุกคำใน Nihaoo มีพินอินกำกับ แตะอักษรจีนใดก็ได้เพื่อดูการแยกวิเคราะห์พยัญชนะ + สระ + วรรณยุกต์
เริ่มเรียนเลย →